Jump to content
T-PAGEANT.COM
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Search the Community

Showing results for tags 'พูดสิ พูด'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • T-PAGEANT ZONE
    • T-PAGEANT CLUB 2012
    • T- Friends
    • T-prediction
  • T-Activity
    • The Scala Theatre
  • T- MEMBER ZONE

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Website URL


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Location


Interests

Found 1 result

  1. เรื่องแรกเลยนะ เมื่อเย็นนี้กลับมาบ้านแล้วหั่นผัก โอ้ยยยยยยยยยยย มีดบาด มีดมันบาดไปที่นิ้วกลางข้างซ้าย เฉือนตรงมุมเนื้อข้าง ๆ เล็บด้านขวา น่าจะโดนตรงเส้นเลือดฝอยที่ต่อเชื่อมกับหัวใจ เลือดไหลออกมาราดรด ผักบุ้งสีเขียวเข้ม ดุจมรกตน้ำงาม ที่ซื้อมาจากโครงการหลวง (แม่ค้าเค้าบอกอย่างนั้น) ด้วยความตกใจเราเลยเอาปากอมนิ้วไว้ ด้วยคิดไปเองว่า มันจะช่วยห้ามเลือด วิ่งออกไปหน้าบ้าน หาพลาสเตอร์ก็ไม่มี ดึงนิ้วออกมาจากปาก บ้วนเลือดสีทับทิมลงบนพื้น นั่งมองเลือดที่หลั่งไหลรินออกมาจากปลายนิ้ว หยดลงพื้นดัง ติ๋ง ๆ เจ็บมั้ย เจ็บ ปวดมั้ย ปวด ใครทำ ? ด่าใครก็ไม่ได้ จะโทษผักบุ้งก็ไม่ได้ ต้องโทษตัวเอง เดินไปหยิบแอลกอฮอลล์มาราดรดลงที่บาดแผล พร้อมกับสำลีสีขาวสะอาด (ซองเปื้อนฝุ่นนิดนึง) พร้อมกับกดบาดแผลเอาไว้ จับจักรยานพร้อมกับถีบออกไปด้วยใจที่มุ่งมั่น ร้านอย่าปิด ร้านอย่าปิด กูขี้เกียจขี่ไปไกล เฮีย ซื้อพลาสเตอร์หน่อย อันเท่าไหร่ครับ เฮียหันมามองเราด้วยแววตาสีเหล็กและตอบว่า บาทนึง เอา 5 บาทครับจะได้ไม่ต้องทอน มึงคิดและพูดได้ไงว่าไม่ต้องทอน ก็มีงให้เค้า 5 บาท คงเป็นเพราะตกใจ เลยพูดออกไปแบบนั้น ขี่จักรยานกลับมาถึงบ้าน เชี้ยะ เลือดไม่หยุดสะที เอาสำลีค่อย ๆ บรรจงแปะที่บาดแผลแล้วเอาพลาสเตอร์ปิดทับไว้อีกที นั่งมองมัน... มีด และผักบุ้งที่ยังคงวางอยู่คาเขียง และมองดูที่บาดแผล เลือดยังคงซึมไหลอยู่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เลยตัดสินใจ ดึงพลาสเตอร์ออกอีกครั้ง แล้วเอาสำลีโป๊ะไปแบบไม่ทะนุถนอม พร้อมกับใช้พลาสเตอร์อันละ 1 บาทปิดทับอีกที เสียไป 2 บาทแล้ว นั่งมองมัน คราวนี้มองนิ้วอย่างเดียว เจ็บมั้ย เจ็บ เลือดยังคงซีม ๆ ออกมาที่สำลีเนื้อบางเบา ตัดสินใจ ทิ้ง ผักบุ้งไว้คาเขียงพร้อมกับมีดด้ามนั้น เดินขึ้นห้องด้วยใจที่บอบช้ำ นั่งมองมัน มองไปที่บาดแผล เจ็บมั้ย เจ็บ ใช้มือข้างขวาค่อย ๆ เปิด notebook ขึ้นมา ผ่านไปครึ่งชั่วโมง คาดว่าเลือดน่าจะหยุดแล้ว เหลือแต่ความรู้สึกตอด เอ้ย เต้นตุ้บ ๆ ที่ปลายนิ้ว เจ็ยมั้ย เจ็บสิ หิวมั้ย หิว พอรู้สึกดีเลยขี่จักรยานออกไป 7-11 ซื้อขนมปังกับนมมากิน สำหรับผักบุ้ง พรุ่งนี้ เจอกันกูจะผัดให้ไฟแดงเลยมึง
×
×
  • Create New...